Projekt jest organizowany i sfinansowany w ramach programu wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju, realizowany w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO).
Zadanie realizowane jest dzięki wsparciu Unii Europejskiej w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, Inwestycji A2.5.1: Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju.
Osiedla mieszkaniowe w XX wieku były realizowane nie tylko jako projekt urbanistyczny, ale
również społeczny. Projekty zakładały realizację żłobków, przedszkoli, szkół, ale także sieć
instytucji kultury: lokalne domy kultury, biblioteki. Projekt bada architekturę więzi
społecznych, opowiada historie jej powstania oraz rolę w dziejach wspólnoty danego osiedla i
miasta. Spora część tych budynków przetrwała zmiany ustrojowe, współtworzy dziedzictwo
polskiej nowoczesności i realnie służy budowaniu dobrej codzienności mieszkańców Krakowa.
Projekt jest organizowany i sfinansowany w ramach programu wspierania działalności
podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju,
realizowany w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO).
Zadanie realizowane jest dzięki wsparciu Unii Europejskiej w ramach Krajowego Planu
Odbudowy i Zwiększania Odporności, Inwestycji A2.5.1: Program wspierania działalności
podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju
Projekt realizowany przez Fundację Instytut Architektury
Krakowski Szlak Modernizmu
W PRL powstające w osiedlach pawilony handlowo-usługowe pełniły również funkcje administracyjne (siedziby spółdzielni) i kulturalne (kluby osiedlowe, biblioteki). Ich architektura dopełnia układy urbanistyczne osiedli, wyznacza ich centra i ogniskuje życie wspólnotowe mieszkanek i mieszkańców. Współcześnie również pełnią funkcję handlową, dając okazję do codziennych zakupów i spotkań.
Budynki przedszkolne to przeważnie piętrowe pawilony, usytuowane w zieleni. Ogrody wyposażane są w place zabaw, gdyż zabawa na świeżym powietrzu to podstawa codzienności przedszkolaka. W budynkach mieszczą się sale, szatnie, kuchnie i sanitariaty, dostosowane wielkością do małych użytkowniczek.
Typologia budynków szkolnych w Krakowie zmienia się w ciągu XX wieku. W czasach historyzmu szkoły przypominają miejskie pałace, z mocno akcentowaną osią symetrii. W okresie modernizmu zmieniają się w układy piętrowych pawilonów z dołączonym modułem sali gimnastycznej. Tysiąclatki usytuowane są zazwyczaj na dużych działkach mieszczących boiska szkolne.
Miejsca przebywania najmłodszych mają swoją specyfikę. Dla dzieci zapewnia się dopływ światła słonecznego, możliwość korzystania z ogrodu. Budynki są zazwyczaj parterowe, dobrze skomunikowane z miastem.
Projekt jest organizowany i sfinansowany w ramach programu wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju, realizowany w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO).
Zadanie realizowane jest dzięki wsparciu Unii Europejskiej w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, Inwestycji A2.5.1: Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju.
