Pawilon handlowy na osiedlu Złotego Wieku

W 1967 roku rozpoczęto prace przy budowie osiedli Złotego Wieku i Tysiąclecia, dwóch pierwszych elementów nowej dzielnicy mieszkaniowej w Mistrzejowicach. Wyłonioną w konkursie w 1963 roku koncepcję założenia opracował Witold Cęckiewicz wraz z zespołem. Prace nad realizacją powierzono Krakowskiemu Biuru Projektowo-Badawczemu Budownictwa Ogólnego. Kompozycja założenia miała nawiązywać do kształtu gałęzi drzewa. W ciągu ćwierćwiecza budowy powstało potężne „drzewo”, w którym zamieszkało mniej więcej 50 tysięcy osób. Ostateczny projekt urbanistyczny założenia opracowała Maria Czerwińska, projekty architektoniczne przygotował zespół Jerzego i Marii Chronowskich. Wymienione osiedla oddziela ulica Ks. Kazimierza Jancarza, początkowo przedłużenie ulicy Srebrnych Orłów. Na początku lat 70., po jej dwóch stronach umiejscowiono pawilony handlowo-usługowe. Z myślą o osiedlu Złotego Wieku przygotowano projekt prostego modernistycznego budynku, który składa się z czterech podłużnych brył o łącznej długości około 150 metrów. W związku ze spadkiem terenu całość podzielono na trzy sekcje usytuowane na poziomach i połączone od frontu schodami. Budynek staje się wyższy w stronę zachodnią, dwie pierwsze bryły są dwukondygnacyjne, ostatnia część obejmuje jedną kondygnację. W miejscu przełamania dwóch pierwszych brył od frontu i od tyłu umieszczono dwie klatki schodowe, która prowadzą na tarasy dające dostęp do pomieszczeń na górnym poziomie. W części parterowej przejście otwiera się na niewielki dziedziniec na zapleczu pawilonu, które prowadzi w stronę osiedla. Od wschodu przewidziano też zewnętrzne schody, które dynamizują kompozycję. Większość pomieszczeń przeznaczono na lokale handlowe i usługowe. W tylnej części budynku działa także siedziba Spółdzielni Mieszkaniowej „Mistrzejowice” wydzielonej po 1989 roku ze struktur spółdzielni Hutnik, odpowiedzialnej za wybudowanie mistrzejowickich osiedli i zarządzanie nimi. Autorem projektu był Olgierd Krajewski, autor budynków usługowych, w tym szkół, biur i pawilonów usługowych na terenie Krakowa.

Budynek zdobiła kompozycja z emaliowanej blachy zamontowana w 1974 roku na wschodniej ścianie szczytowej. Praca artysty Janusza Jutrzenki Trzebiatowskiego  Fantasmagoria wiatru powstała w fabryce naczyń emaliowanych w Olkuszu i należała do największych tego typu dekoracji w mieście. Podczas modernizacji budynku pod koniec lat 90. wymieniono okna, elewacje ocieplono, kolorystykę zmieniono na żółtą, a dekorację niestety usunięto.