W latach 30. przy ulicy Prądnickiej wzniesiono najnowocześniejszy wówczas w Krakowie Szpital imienia Gabriela Narutowicza. Po wojnie zespół medyczny był nadal rozwijany, obok kolejnych budynków dla służby zdrowia powstała tam również siedziba stacji Sanepidu. Z myślą o pracownikach nowych instytucji w latach 60. i 70. wzniesiono także obszerny zespół mieszkaniowy w postaci podłużnych pięciokondygnacyjnych bloków oraz jedenastokondygnacyjnych punktowców. Nowe budynki wkomponowano w podmiejską zabudowę powstałą jeszcze w okresie międzywojennym przy ulicach Prądnickiej i Ks. Siemaszki. Dla potrzeb szybko rozwijającej się dzielnicy już w latach 60. XX wieku zrealizowano także budynki pełniące funkcje społeczne, m.in. żłobek, przedszkole oraz nieduży pawilon handlowy.
Parterowy budynek usługowo-handlowy powstał przy ulicy Ks. Siemaszki 31. Bryła na rzucie litery „L” mieści sklep oraz Bibliotekę nr 18, obecnie oddział Biblioteki Kraków. Prostą, modernistyczną konstrukcję wyróżniają przeszklone elewacje oraz obszerny gzyms, który wsparto na stalowych słupach, tworząc tym samym pasaż przed wejściem do lokali usługowych. Gzyms i część elewacji pokryto drewnem, co w przypadku Krakowa, i szerzej Polski, było wówczas niekonwencjonalnym i rzadko stosowanym rozwiązaniem. Projekt budynku przygotowali Franciszek Maciuk i Krystyna Juchnowicz w Miejskim Biurze Projektów w Krakowie. Budynek nie był poddawany większym przekształceniom, współcześnie jest jednym z najlepiej zachowanych pawilonów tego typu w mieście.
Projekt jest organizowany i sfinansowany w ramach programu wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju, realizowany w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO).
Zadanie realizowane jest dzięki wsparciu Unii Europejskiej w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, Inwestycji A2.5.1: Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju.
