Korzystając z tej witryny, zgadzasz się na korzystanie z plików cookie. Możesz zmienić ustawienia dotyczące plików cookie w dowolnym momencie, a także dowiedzieć się więcej na ich temat
Akceptuj Czytaj więcej

Pawilony handlowo-usługowe na osiedlu Krowodrza Górka

Autorzy:

Krystyna Różyska-Tołłoczko

Realizacja:

1971–1972

Adres:

ul. Krowoderskich Zuchów 21 i 22

Informacje o obiekcie

Twórczość Krystyny Różyskiej-Tołłoczko najczęściej łączona z jej najważniejszym projektem: siedzibą BWA w Krakowie, obecnie Bunkrem Sztuki. Rzadko przywołuje się jej projekty mieszkaniowe i usługowe tworzone z myślą o wielkich zespołach osiedli mieszkaniowych powojennego Krakowa, które opracowywała w Krakowskim Biurze Projektowo-Badawczym Budownictwa Ogólnego. Jednym z nich jest projekt podwójnych pawilonów usługowych opracowany dla zrealizowanego na początku lat 70. XX wieku osiedla Krowodrza Górka, oryginalnie XXX-lecia PRL. Układ urbanistyczny zespołu Krowodrzy, ograniczonego od północy ulicą Opolską, opracował Mieczysław Turski. Przy niej usytuowano dwa podłużne jedenastokondygnacyjne bloki, jedne z największych w mieście, zaprojektowane przez Krystynę Różyską-Tołłoczko. Grupy wysokich punktowców przewidziano też od wschodu i zachodu założenia. W centralnej części osiedla umiejscowiono podłużne pięciokondygnacyjne bloki mieszkalne, budujące romboidalną przestrzeń wspólną. Przecina ją ulica Krowoderskich Zuchów, przy której po dwóch stronach umiejscowiono dwa podłużne pawilony handlowo-usługowe – „Sukiennice Krowoderskie”. Północny pawilon składa się z czterech schodkowo ustawionych brył. Pierwotnie były parterowe, wschodni został po latach nadbudowany; południowy składa się z trzech parterowych brył, do których od zachodu dostawiono pergolę. Ażurowa konstrukcja, podobnie jak prześwit w drugim pawilonie, została usytuowana ponad ścieżką, która biegnie między blokami i otwiera widok na panoramę historycznej części Krakowa. Przeznaczone do funkcji handlowych, lekkie, przeszklone konstrukcje miały  wyznaczać centrum osiedla i organizować życie kilkunastu tysięcy mieszkańców. Współcześnie nadal mieszczą sklepy spożywcze oraz punkty gastronomiczne. Pomimo przekształceń zachowały wiele ze swojego pierwotnego charakteru.

Opracowanie:
Michał Wiśniewski

Architektura więzi społecznych

Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi nr 22 im. mjr. Henryka Sucharskiego

Czytaj
W drugiej połowie lat 50. władze Krakowa zapoczątkowały proces porządkowania przestrzeni Kazimierza. Po dramatycznych zmianach, które centrum żydowskiego Krakowa przeszło w trakcie okupacji, wymordowa...

Przedszkole Samorządowe nr 82

Czytaj
Budynek Przedszkola nr 82 przy ulicy Bartosza Głowackiego należy do grupy budynków wznoszonych przez krakowski samorząd tuż przed wybuchem pierwszej wojny światowej. Po poszerzeniu granic Krakowa w 19...

XII Liceum Ogólnokształcące im. C.K. Norwida oraz Szkoła Podstawowa nr 103 im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego

Czytaj
Na początku lat 60. XX wieku dobiegła końca budowa założenia urbanistycznego w Nowej Hucie. Jako ostatnie zrealizowano modernistyczne założenia osiedla Handlowego, Kolorowego i Spółdzielczego, które w...

Pawilon handlowo-usługowy na osiedlu Tysiąclecia

Czytaj
Podjętą pod koniec lat 60. budowę osiedli w Mistrzejowicach realizowano według projektów urbanistycznych i architektonicznych Krakowskiego Biura Projektowo-Badawczego Budownictwa Ogólnego. W wypadku b...

Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 1

Czytaj
Szerokie uprawnienia samorządów w monarchii habsburskiej sprawiły, że Kraków już pod koniec XIX wieku miał własną sieć szkół, z czasem rozbudowywaną. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości Kraków, ...
Strona przygotowana w ramach projektuFundacji Instytut Architektury
Architektura więzi społecznych. Pawilony, domy kultury,szkoły, przedszkola i żłobki w osiedlach mieszkaniowych Krakowa.

Projekt jest organizowany i sfinansowany w ramach programu wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju, realizowany w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO).

Zadanie realizowane jest dzięki wsparciu Unii Europejskiej w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, Inwestycji A2.5.1: Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju.

Partnerzy