Szkoła Podstawowa nr 30 im. Kazimierza Pułaskiego

Kraków już pod koniec XIX wieku doczekał się powstania rozbudowanej sieci szkół. Od początku kolejnego stulecia wznoszono następne jednostki. Po poszerzeniu granic miasta w 1910 roku lokalny samorząd postanowił zrealizować kolejną grupę budynków dla edukacji powszechnej, która miała obsługiwać przyłączone do Krakowa dzielnice. Zadanie opracowania projektów powierzono Janowi Zawiejskiemu, pełniącemu funkcję głównego architekta miasta. W 1912 roku wzniesiono podobne budynki szkół: dwukondygnacyjną na terenie Ludwinowa oraz bliźniacze trzykondygnacyjne na ternie Dębnik i Półwsia Zwierzynieckiego. Szkoła Podstawowa nr 30 imienia Kazimierza Pułaskiego przy ulicy Konfederackiej na Dębnikach to podłużna bryła o dwóch kondygnacjach oraz dodatkowej trzeciej usytuowanej nad centralną częścią budynku. Główne wejście zostało umiejscowione na osi budynku po wschodniej stronie. Od zachodu znajdują się trzy symetrycznie rozplanowane ryzality. Elewacje wyposażono w typowy dla Jana Zawiejskiego rodzaj dekoracji utrzymanych w duchu zmodernizowanej wersji renesansu. Uwagę zwracają obszerne okna nawiązujące podziałami do okien Zamku Królewskiego na Wawelu. Nad całością przewidziano dachy wielospadowe kryte dachówką, nad centralną częścią umiejscowiono czterospadowy dach o wysuniętym okapie. Pod koniec XX wieku od zachodu do szkoły dobudowano pawilon mieszczący salę gimnastyczną; pierwotnie była ona usytuowana na najwyższej kondygnacji. Szkoła na Dębnikach była jednym z pierwszych przykładów inwestycji władz miasta na terenie dzielnicy. Za sprawą tego typu budynków Kraków szybko wyposażył nowe tereny w podstawową infrastrukturę społeczną. W okresie międzywojennym mimo szybkiego przyrostu mieszkańców miasto nie musiało wznosić w pośpiechu nowych szkół, mogło się skupić na doposażaniu i rozbudowywaniu istniejących budynków.