Szkoła Podstawowa nr 39 im. Bartosza Głowackiego

Poszerzenie granic Krakowa w 1910 roku oznaczało zarówno powiększenie powierzchni miasta, jak i wzrost liczby ludności do około 140 tysięcy. Z myślą o nowych dzielnicach gmina rozpoczęła prace przy rozwoju infrastruktury komunalnej, w tym budynków szkół. W przypadku terenów położonych dalej od centrum, na terenie Dąbia, Łobzowa i Płaszowa postanowiono zrealizować parterowe budynki szkół ludowych. Prace budowlane we wszystkich trzech miejscach podjęto w 1913 roku, a realizację ukończono już po wybuchu pierwszej wojny światowej. Budynki różni dobór dekoracji, lecz łączy forma w czytelny sposób nawiązująca do kształtu dworu szlacheckiego. Każda z trzech szkół ludowych ma podłużną bryłę, którą od frontu flankują płaskie ryzality z wejściami. Od strony ogrodu, w narożach umieszczono obszerne pawilony sal dydaktycznych. Wieńczą je wysokie wielospadowe dachy kryte dachówką. Wymienione budynki zaprojektował Jan Zawiejski, autor m.in. Teatru Miejskiego (obecnie Teatru imienia Juliusza Słowackiego). W omawianym okresie pełnił funkcję architekta miejskiego i pracował dla magistratu. Szkoły jego projektu wyróżniają nawiązania do uproszczonej wersji estetyki neorenesansu. Pomimo wyraźnych podobieństw, w projektach omawianych budynków można dostrzec też różnice. Budynek przy ulicy Saskiej ma wąskie okna i podwyższone tylne pawilony. Obszerne okna budynku przy Głowackiego naśladują kształtem okna zamku na Wawelu. Budynek przy ulicy Jachowicza został nadbudowany w 1931 roku o jedną kondygnację. Po wojnie, w związku z szybkim rozwojem dzielnicy i budową nowego osiedla mieszkaniowego do szkoły dobudowano nowe skrzydło, w którym umieszczono główne wejście do zespołu. Prace ukończono w 1970 roku. Współcześnie tylko budynek na terenie Dąbia mieści szkołę, pozostałe dwa przekształcono na przedszkola.