Szkoła Podstawowa nr 7 imienia Wojska Polskiego

W 1954 roku do krakowskich szkół uczęszczało 36225 dzieci. Liczba ta odpowiadała 8,5 % ogółu mieszkańców miasta. Szybki napływ osób szukających pracy w Krakowie oraz trwający wówczas rekordowy wzrost demograficzny generował zapotrzebowanie na infrastrukturę mieszkaniową i szkolną. Najwięcej nowych szkół wznoszono na terenie Nowej Huty. W centrum miasta funkcjonowała sieć budynków szkolnych wzniesionych jeszcze pod koniec XIX i na początku XX wieku. Rosnące potrzeby także w tej części Krakowa wymusiły jednak z czasem realizację nowych obiektów. W 1955 roku przy ulicy Władysława Spasowskiego 8, bocznej odnodze ulicy Łobzowskiej, powstała szkoła dla około tysiąca uczniów. Czterokondygnacyjny podłużny budynek zaprojektował Józef Gołąb, czynny jeszcze w latach 30. krakowski architekt, który po wojnie pracował w Miastoprojekcie Kraków. W biurze zajmował się przede wszystkim projektowaniem budynków dla uczelni wyższych oraz szkół. W okresie dominacji realizmu socjalistycznego podążał za zasadami doktryny, co uwidacznia się właśnie w projekcie czteropiętrowego gmachu przy ulicy Spasowskiego. Parter zostały wyraźnie oddzielony gzymsem, okna w tej części są mniejsze. Do budynku od wschodu prowadzi ozdobne ażurowe wejście. W trzech wyższych kondygnacjach okna podwojono, wzmacniając tym samym wertykalny charakter kompozycji. Całość wieńczy attyka. Symetryczny układ bryły podkreśla brak okien w skrajnych polach elewacji oraz użycie tam płaskich lizen. Od zachodu znajduje się ogród, którego północną część zajmuje pawilon sali sportowej. Budynek od strony ogrodu sąsiaduje z gmachem XX Liceum Ogólnokształcącego imienia Leopolda Staffa, dawną szkołą wydziałową wzniesioną w 1911 według projektu Jana Zawiejskiego. W okresie powojennym działała tam Szkoła Podstawowa nr 7 imienia Wojska Polskiego, której tradycja sięga XII wieku i początków szkoły parafialnej przy kościele pw. Św. Floriana na Kleparzu. W 1977 roku połączono ją ze Szkołą Podstawową nr 2 i przeniesiono do budynku przy ulicy Władysława Spasowskiego.

Socrealistyczny projekt Józefa Gołąba został wykorzystany do budowy oddanej do użytku w 1959 roku Szkoły Podstawowej nr 36 imienia Henryka Sienkiewicza przy ulicy Mazowieckiej 70. Od szkoły przy ulicy Spasowskiego odróżnia ją zastosowanie tralek w attyce oraz umieszczenie sali gimnastycznej od wschodu.