Na początku lat 60. XX wieku dobiegła końca budowa założenia urbanistycznego w Nowej Hucie. Jako ostatnie zrealizowano modernistyczne założenia osiedla Handlowego, Kolorowego i Spółdzielczego, które wypełniły przestrzeń po zachodniej stronie placu Centralnego do ulicy Bieńczyckiej, dawnego szlaku biegnącego do Proszowic. Na tle dominującej w Nowej Hucie architektury socrealistycznej przestrzeń nowych osiedli wyróżnia porzucenie urbanistyki opierającej się na modelu kwartału oraz odejście od dekoracji historycznych. Dominują tam podłużne, pięciokondygnacyjne bloki o grzebieniowym układzie, które uzupełniono punktowcami o zróżnicowanej wysokości: pięciu, siedmiu lub jedenastu kondygnacji. Na każdym osiedlu zrealizowano też budynki dla szkół i przedszkoli. Wyróżniają się one odważnym sięganiem po formy modernizmu. Największy gmach powstał przy ulicy Bieńczyckiej, w ramach osiedla Kolorowego. Szkoła Podstawowa nr 103 imienia Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego zainaugurowała swoją działalność w południowym skrzydle zespołu jesienią 1965 roku w dwudziestą rocznicę zakończenia drugiej wojny światowej i powstania Polski Ludowej. W trakcie budowy w czynie społecznym przepracowano ponad 2000 godzin. Rok później, w rocznicę 1000-lecia Państwa Polskiego, do północnego skrzydła wprowadziło się XII Liceum Ogólnokształcące imienia C.K. Norwida. W 1970 roku w łączniku między szkołami uruchomiono krytą pływalnię. Całość stanowiła nowoczesny zespół edukacyjny.
Wszystkie trzy elementy budynku są podpiwniczone i mają trzy kondygnacje. Pawilony obu szkół są podłużne, ustawione w linii wschód–zachód, prostopadle do ulicy Bieńczyckiej. Poprzedzone zielenią i obszernym placem wejście do budynku umiejscowiono od strony ulicy Bieńczyckiej. Po drugiej stronie budynku zaprojektowano boiska do zajęć sportowych. Oba budynki mają rzut przypominający rozwartą literę „V” i zbliżają się ku sobie, przylegając do dwukondygnacyjnego łącznika, którego częścią jest pawilon pływalni. W obu skrzydłach pawilonów sale lekcyjne umieszczono po dwóch stronach korytarzy. Pomieszczenia administracyjne i socjalne przewidziano w piwnicach i parterach budynków. W ich architekturze zwracają uwagę obszerne pasy okien i przeszklenia klatek schodowych, a także przeszklenie wschodniej elewacji pawilonu pływalni. Pierwotnie ślusarka przeszkleń klatek schodowych i pływalni stanowiła geometryczny rytm. Modernizacje budynków przeprowadzone w XXI wieku, w tym wymiana okien, sprawiły, że charakter tych elementów uległ zatarciu.
Projekt jest organizowany i sfinansowany w ramach programu wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju, realizowany w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO).
Zadanie realizowane jest dzięki wsparciu Unii Europejskiej w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, Inwestycji A2.5.1: Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju.
